Bodegas Los Astrales ontstond in zijn huidige vorm in 2000, toen de familie Romera de la Cruz besloot haar druiven niet langer aan andere producenten te verkopen. Als derde generatie wijnbouwers in het kleine landbouwdorp Anguix kenden ze hun wijngaarden door en door, maar voortaan wilden ze zelf hoogwaardige Ribera del Duero produceren. Voor de uitbouw van het domein kregen ze ondersteuning van Eduardo García, zoon van Mariano García, die dertig jaar lang als oenoloog bij het iconische Vega Sicilia werkte. Los Astrales begon met twaalf hectare wijngaarden en groeide ondertussen uit tot 29 hectare. Daarbij bleef de oorspronkelijke ambitie onveranderd: krachtige maar verfijnde wijnen maken waarin het karakter van Anguix duidelijk herkenbaar is.

De wijngaarden zijn hoofdzakelijk beplant met Tinto Fino, de lokale variant van Tempranillo. De oudere percelen, waaronder La Cañada, El Val en Los Astrales, zijn vrij ruim aangeplant en noord-zuid georiënteerd. Nieuwe wijngaarden werden dichter beplant met eigen plantmateriaal via sélection massale, zodat de genetische diversiteit en lokale typiciteit behouden blijven. De bodems bestaan uit klei, kalk, zand en mergel, met diepere kleilagen die water vasthouden tijdens de droge zomers. De rendementen worden bewust laag gehouden en voor sommige wijnen gebruikt het domein ook druiven van gehuurde percelen met stokken van negentig tot honderd jaar oud. De bodem wordt zonder herbiciden bewerkt, overtollige trossen worden tijdens een groene oogst verwijderd en alle druiven worden met de hand geplukt en in kleine kratten naar de kelder gebracht.

In 2013 namen José Hidalgo Togores en Ana Martín Onzain het werk van Eduardo García over, zonder af te wijken van de oorspronkelijke filosofie. De vinificatie verloopt met zo weinig mogelijk ingrepen en uitsluitend met inheemse gisten. In de moderne kelder worden de druiven en de wijn dankzij de zwaartekracht bijzonder voorzichtig behandeld. Elk perceel wordt afzonderlijk gevinifieerd, afgestemd op zijn terroir en de rijpheid van de druiven. De maceratie blijft relatief kort en vóór het persen worden de pitten verwijderd om harde, wrange tannines te vermijden. Vervolgens rijpen de wijnen in een combinatie van Franse en Amerikaanse eikenhouten vaten, waarvan jaarlijks ongeveer een derde wordt vernieuwd. Zo ontstaan klassieke Ribera del Duero-wijnen waarin rijp fruit, minerale diepgang, stevige structuur en een verzorgde houtlagering harmonieus samenkomen.