Alexis Leconte

Om te beginnen: kan je jezelf voorstellen en vertellen hoe het project Champagne Alexis Leconte in Troissy is ontstaan?
Wij zijn al zes generaties lang wijnbouwers in Troissy. Lange tijd verkochten we onze druiven, tot mijn vader als eerste de stap zette om zelf een pers te installeren en onze eigen wijnen te vinifiëren. Dat was een belangrijk kantelpunt voor het domein. In 2018 heb ik beslist om het volledige domein om te schakelen naar biodynamie. Vanaf dat moment ben ik ook bewust onder mijn eigen naam gaan werken. Dat voelde als het begin van een nieuw hoofdstuk, waarin ik onze familiale geschiedenis kon verbinden met een persoonlijke visie.

Je zet vandaag een familiedomein met een lange geschiedenis verder. Wat betekent dat erfgoed voor jou, en hoe heb je er je eigen visie aan gegeven?
Dat erfgoed zie ik vooral als een enorme kans. Elke generatie heeft het domein stap voor stap verder opgebouwd en aangepast aan haar tijd. Ik sta dus niet aan een beginpunt, maar vertrek vanuit een sterke basis. Mijn eigen visie draait rond een terugkeer naar de natuur, veel observatie en het zoeken naar evenwicht. Dat geldt zowel voor het werk in de wijngaard als voor de stijl van de wijnen zelf.

Je wijngaarden liggen hoofdzakelijk in de Vallée de la Marne. Wat typeert dit terroir, en waarom is het zo sterk verbonden met Meunier?
De Vallée de la Marne wordt vaak herleid tot Meunier, maar dat doet haar eigenlijk tekort. De invloed van de rivier zorgt voor een gunstig microklimaat, en de topografie helpt om mooie rijpheid te bereiken.

Wat mij vooral fascineert, is de geologische complexiteit. In Troissy alleen al hebben we vijf verschillende geologische lagen. Dat zorgt voor heel uiteenlopende expressies binnen een klein gebied. Die diversiteit is een enorme rijkdom, maar vraagt ook veel aandacht en precisie.

De druif Pinot Meunier wordt vandaag officieel gewoon “Meunier” genoemd. Hoe kijk je naar die evolutie?
Sinds 2010, met de aanpassing van het Champagne-lastenkader, spreekt men officieel enkel nog van Meunier. Dat is vooral bedoeld om het onderscheid met Pinot Noir duidelijker te maken. Voor mij verandert die naamswijziging weinig aan de waarde van de druif. Meunier was altijd al een druif met een eigen identiteit en een sterke band met dit terroir.

Je werkt met een mozaïek van percelen, soms apart gevinifieerd. Hoe beslis je tussen assemblage en parcellaire expressie?
Ik probeer in de eerste plaats de verschillende lagen van de Vallée de la Marne te laten spreken. De druif is daarbij het middel, niet het doel.

In de terroircuvées ligt de focus op de expressie van plaats, met aandacht voor diepte en finesse. TOTEM, onze assemblagecuvée, heeft een andere rol. Die moet net het geheel tonen. Het is als een foto van het huis, waarin alle percelen en druiven samenkomen.
Je koos resoluut voor biodynamische wijnbouw. Wat verandert dat concreet in je werk, jaar na jaar?

Biodynamisch werken vraagt vooral veel observatie en een duidelijke intentie. Je staat voortdurend dicht bij de natuur en probeert haar signalen beter te begrijpen en te volgen. Elk jaar is anders, en dat vraagt telkens opnieuw aandacht en aanpassing, eerder dan vaste recepten.

In de kelder gebruik je zowel inox als hout. Hoe kies je het juiste vat zonder het terroir te maskeren?
Hout gebruik ik uitsluitend voor de terroircuvées, vooral vaten van 400 en 600 liter, en ook foudres voor Terre Mère. Grote volumes laten toe om frisheid en mineraliteit te behouden zonder het karakter van het terroir te overheersen.
Inox is voorbehouden voor TOTEM en TOTEM Rosé, om het fruitige, frisse en directe karakter van die wijnen te bewaren.

Een historische vraag: Gamay was in Champagne toegelaten tot 1942 en verdween definitief pas in 1962. Speelde die druif een rol in jullie familiegeschiedenis?
Mijn grootvader had inderdaad Gamay in de wijngaard. Hij heeft die stokken in de jaren zestig gerooid, zoals veel wijnbouwers in die periode. Helaas zijn er vandaag geen geschreven sporen of flessen meer die aan die tijd herinneren.

Tot slot: naast Champagne maak je ook Coteaux Champenois en andere kleine cuvées. Wat kan je daarin kwijt dat in Champagne minder mogelijk is?
Coteaux Champenois laten een heel andere expressie van het terroir toe. Ik zoek daar niet dezelfde balans als in Champagne. Ik heb twee percelen die specifiek bestemd zijn voor Coteaux Champenois, één voor rood en één voor wit. Lage rendementen en concentratie staan centraal. Het werk aan deze wijnen doet me vaak denken aan mijn vroegere ervaringen in Bourgogne en Elzas.