Vanaf zijn ontstaan in 1781 vloeit er een grenzeloze passie voor wijn door dit domein. En dit kan je zelfs voor een deel letterlijk nemen want met ‘La Dourbie’ stroomt een kleine zijrivier van de sterk kronkelende rivier Hérault tussen hun wijngaarden. Een kleurrijke en gevariëerde tuin begeleidt de toegangsweg die in een pittoresk en gezellig pleintje met een kleine zeshoekige fontein uitmondt. Hier vind je het wijnhuis en de meeste van hun percelen. Domaine de la Dourbie ligt aan de zuidelijke grens van de kleine gemeente Canet in het departement Hérault. En dit op zo’n 20 km ten noorden van L’Etang de Thau die je langs de kustlijn van de Middellandse Zee vindt tussen Béziers en Montpellier. Het klimaat is hier uitsproken mediterraan met overvloedige zonnestralen. Bij een zuidenwind wordt de extreemste kantjes van de namiddag-hitte wat afgevlakt door de temperende werking van de Middellandse Zee. Naast de 20 hectare wijngaarden rond het wijnhuis hebben ze vanaf 2003 ook een 12 hectare grote wijngaard in Vendémian in hun bezit. Deze tussen de 300 en 400 meter hoog gelegen wijngaard in de vallei van Rouveyrolles kent een microklimaat.

De naamgeving van dit perceel laat eigenlijk niet direct het beste vermoeden. Bij de aanleg van dit perceel hebben de lokale boeren dit gehucht ‘Mala Coste’ gedoopt, wat zoveel betekent als ‘slechte kant’. De Noord-West oriëntatie was hierin de boosdoener. Halfweg de vorige eeuw moest een goed perceel pal zuidgericht zijn. Dit was natuurlijk een tijdperk met minder kennis over wijnbouwtechnieken en ook nog voor de globale opwarming van onze planeet. Op deze bodem uit klei en kalksteen groeien 50 tot 80 jaar oude Grenanche Gris stokken. De druiven voor de betere wijnen van Domaine de la Dourbie komen allemaal van dit perceel dat door weelderig struikgewas en kreupelhout is omringd. Zijn uniek terroir zorgt voor minerale wijnen met een prachtige aciditeit die in de Languedoc moeilijk te vinden zijn. De wijngaarden rond het wijndomein kennen ook een speciaal terroir. De percelen zitten als het ware gevangen tussen de rivieren La Dourbie en L’Hérault wat een beetje aan een ‘clos’ doet denken. Een extra troef is de activiteit die hun buren uitoefenen. De imker beheert er een 5 hectare groot park dat dankzij de vele bijen en de rijke fauna en flora voor een grote biodiversiteit zorgt. In dit bijzondere ecosysteem floreren de ranken op een bodem van klei en zandsteen. In 2003, dat met de start van de exploitatie van de Mala Coste wijngaard echt wel een sleuteljaar was in de ontwikkeling van dit domein, onderging Domaine de la Dourbie na de aankoop van de familie Serin een grondige renovatie waarbij vooral de wijnkelder onder handen werd genomen.

Het werk in de wijngaarden verloopt op biologische wijze, waarbij voor sommige percelen de term biodynamisch de lading zelfs beter dekt. Het onkruid wordt op mechanische wijze gewied en ze schenken veel aandacht aan het leven in de bodem. De pluk gebeurt altijd manueel en de druiven ondergaan een strenge selectie. Het domein bezit heel oude Cinsault ranken die voor prachtige en fijne rode wijnen met veel Bourgondische trekken zorgen. Voor de witte wijnen zijn het de zeer oude Grenache Gris stokken die de show verzorgen. Ze werken enkel met autochtone druivenrassen, waarbij naast de gekende Languedoc druiven ook aandacht is voor vergeten rassen zoals bijvoorbeeld Terret Bourret. En ze zijn ook nog met een paar projecten bezig met enkele obscure druivenrassen, maar dit moet nog even geheim blijven. In de wijnkelder gaat het er traditioneel aan toe en komt de fermentatie op gang door de reeds aanwezige gisten in de druiven. Tijdens de rijping op droesem krijgt elke wijn een passend instrument om de typiciteit en de intrinsieke kwaliteiten naar boven te brengen. Zo gebruiken ze betonnen kuipen, inox cuves, grote foudres, kleine barriques en eivormige cuves uit zandsteen. Enkel bij het bottelen wordt een minieme hoeveelheid sulfieten toegevoegd om de wijn te stabiliseren voor het transport. Deze authentieke werkwijze geeft de wijnen een grote typiciteit met zeer pure fruitsmaken, en dit zelfs met een moderne touch. In de wijnkelder gaat het er traditioneel aan toe en komt de fermentatie op gang door de reeds aanwezige gisten in de druiven. Tijdens de rijping op droesem krijgt elke wijn een passend instrument om de typiciteit en de intrinsieke kwaliteiten naar boven te brengen. Zo gebruiken ze betonnen kuipen, inox cuves, grote foudres, kleine barriques en eivormige cuves uit zandsteen. Enkel bij het bottelen wordt een minieme hoeveelheid sulfieten toegevoegd om de wijn te stabiliseren voor het transport. Deze authentieke werkwijze geeft de wijnen een grote typiciteit met zeer pure fruitsmaken, en dit zelfs met een moderne touch.